Weken zijn alweer verstreken sinds mijn vorige verslag dus, hierbij weer een update.

De tijd hier gaat zo enorm snel en er gebeurt zoveel, dat ik de precieze details van drie weken terug niet moeiteloos op papier kan zetten. Wat ik nog wel vers in het geheugen heb staan is dat we in dat weekend een lekke band met de auto gehad hebben, en dat mijn auto met een rokende motor boven op een berg tot stilstand is gekomen. Met vijf man, eigenlijk ik als enige man en vier dames, reden we in mijn auto 10 minuten lang stijl omhoog en dat kon mijn bolide helaas niet trekken. Maar naast het feit dat het typische St. Maarten rijden hem dus niet perfect afgaat bevalt de auto goed!

Het vorige weekend stond de zaterdag in het teken van een romantische dag voor twee. Ik ben dus samen met Jasper naar een afgelegen en rustig strandje gereden en daar hebben we de hele dag gedobberd in het water en genikst op het strand. 's Avonds zijn we naar The Green House geweest, waar ze de meest verrukkelijke ribs op tafel hadden gezet. Gebakken in een hot & spicy sausje maakt de smaak heerlijk, maar het brandende gevoel na elke hap maakte het helaas minder gemakkelijk eten. Maar voor degenen die ooit nog eens met de voeten op het eiland mogen staan: ga er vooral heen! De zondag zijn we naar Mullet Bay geweest met de clan om voor de laatste keer in een week van de zon te genieten: vanaf zondagavond was begon het gedonder namelijk en dat heeft helaas aangehouden tot vrijdag. We kregen de staart van orkaan ‘Otto' over ons heen en dit heeft voor flinke overstromingen op het eiland gezorgd. En zo goed ze hier zijn in het naar de zin maken van toeristen, zo slecht zijn ze met het afvoeren van water. Een half uur flinke regen en de straat voor mijn kantoor is veranderd in een rivier. Af en toe komt er een pallet voorbij drijven en nog gekker is het als er wel een auto langskomt. Met het water bijna tot deurhoogte probeerde er ook een de straat door te komen, zonder te weten dat er een 30 cm diepe goot naast de weg loopt: patsboem, vast met de auto! Met de pijpen omhoog is ze uiteindelijk nog veilig uit de auto gekropen en naar het droge gelopen, maar de auto kon geen kant op. Elke dag zat ik tot bijna half 6 op kantoor vast omdat ik moest wachten tot het water weer wat gedaald was en het wateravontuur aan durfde. Donderdag was het zelfs zo erg dat iedereen om 12 naar huis moest en er vanaf 5 een straatverbod gold. Maar uiteindelijk hebben we dat ook weer overleefd en ondertussen zitten we weer heerlijk in de zon te genieten van hetgeen waarvoor we hier gekomen zijn.

Een kort verhaaltje dit keer, maar ik ga m'n best weer doen om wat vaker wat van me te laten horen!

Ciao