Foto\'s

Friends,

Zoals beloofd staan de nieuwe foto's online, waaronder die van die onverwachte striptease, waar jullie allen zo donders nieuwsgierig naar zijn! Check it out!

Rob

Naakte dansers, elections en een eigen auto

Het is alweer een tijd geleden sinds er een Antilliaanse update op mijn site is verschenen, maar het is weer zover!

Nadat mijn vorige (als in: vorige vorige) werkweek half voorbij was heb ik de overige twee dagen zonder problemen doorgebracht. Het weekend stond weer voor de deur en deze hebben we afgetrapt met goeie ribs bij Pineapple Pete en vervolgens een bezoek aan de Soggy Dollar Bar. Helaas viel dit laatste bezoek qua drukte en bekenden wat tegen, maar wederom gebeurde er iets wat de avond toch wel interessant maakte. Een, naar het ons leek, lokaal opgevoede Black Momma stond al met haar stringetje boven de broek uit, en dan heb ik het over minstens tien centimeter, aan de bar wat met haar zwarte billen aandacht te trekken. Vervolgens stond ze als uit het niets op de bar te dansen en ging het eigenlijk alleen nog maar van kwaad naar erger. Eerst kwam het hobbelige buikje tevoorschijn, vervolgens werden haar twee ‘borsten' aan ons geshowd en als klap op de vuurpijl ging haar stringetje ook nog half naar beneden! Bedenk dat dit voor mij een onschuldig avondje uit zou zijn naar een ‘normale' kroeg, en opeens krijg je zoiets ongevraagd voorgeschoteld. Zoals het vervelende met zulke fenomenen echter is: ik kon m'n ogen er niet vanaf houden! Na vijf minuten opgetreden te hebben, ondertussen kletsnat want de barvrouwen begonnen zelfs water over haar heen te gooien, is ze uiteindelijk met wel $50,- in haar string van de bar gestapt om haar snel verdiende geld te gaan tellen. Even later werd ze vervolgens door de bewaking keurig naar buiten begeleid, maar de schade was bij mij al aangericht! Op naar huis en hopen dat ik nog een oog dicht kon doen.

De volgende dag stond in het teken van wasjes draaien, huis opruimen en uiteindelijk een strand opzoeken. De eerste twee opgaven hebben we met succes afgerond, alleen vanwege het slechte weer zijn we niet meer naar een strand toe geweest. Wel hebben we uiteraard een duik genomen in de zee voor het penthouse, maar dit voelt ondertussen al bijna als een ‘walk in the park' (heel erg slecht!) Zaterdagavond hebben we relaxed op het balkon gezeten en zijn we niet te laat naar bed verhuist.

Zondag was het gelukkig beter weer en daar hebben we ook gretig gebruik van gemaakt. Samen met vier andere studenten zijn we naar Mullet Bay gegaan om daar van een dag zon te genieten. Tot de zonsondergang hebben we daar aan het strand gelegen om vervolgens onze wegen weer te scheiden en naar huis op te gaan. Het weekend was weer voorbij en dat betekende dat ik vroeg in m'n bed werd verwacht om weer fris en fruitig aan de week te beginnen. Op weg naar buiten kwam de nieuwe buurman van Maartje, Marije en Jasper nog even naar buiten om een praatje te maken. Deze gast komt uit Engeland, uiteraard die-hard footballfan ('don't you say soccer, forbidden word!') en zou aan Jason Statham in Snatch qua accent niets onder doen! Hoe gaaf is die taal!!

De werkweek ging weer vlot en het werk wat ik gedaan heb begint ook steeds leuker te worden. Ik ben met mijn begeleider mee geweest naar een vergadering hier en daar valt je mond bij open. Mensen die gewoon een kwartier te laat komen, mensen die niet afzeggen voor een meeting, telefoneren tijdens het gesprek en om de haverklap weglopen om vervolgens minstens twintig minuten later weer terug te komen zijn absoluut geen uitzonderingen. Niet echt wat we in Nederland gewend zijn, maar het heeft wel wat om het een keer te zien. 'Zo gaat dat hier en daar moet je maar mee om leren te gaan.'

Verder stond er afgelopen week iets historisch op het programma hier, namelijk de verkiezingen voor het ‘minister-president zijn' van St. Maarten. Zoals jullie uiteraard weten wordt St. Maarten op 10-10-10 een eigen land binnen het Nederlandse Koninkrijk, en dus is er voor het eerst een minister president. Donderdag was het zover, maar de dinsdagavond was het laatste moment voor de partijen om kiezers te winnen. Samen met Jasper ben ik wezen kijken bij twee van de vier partijbijeenkomsten en ook dat gaat er anders aan toe dan in Nederland. Een hoop geschreeuw en lawaai maar geen zinnig woord dat eruit komt. Een nummer 7 op de lijst met werkelijk totaal geen inhoud mag een kwartier spreken omdat ze alle talen kent die op dit eiland gesproken worden en op die manier mensen voor zich te winnen. Bij de andere partijbijeenkomst voelden wij ons meer op ons gemak. Aangekomen op het plein kregen wij direct een rode pet opgezet en een armbandje omgedaan, om vervolgens doorverwezen te worden naar het gratis afhaalpunt voor drinken. Om mensen te lokken hebben ze onwijs veel drank ingekocht en dit kon jan en alleman daar gewoon afhalen. Als echte zuinige Nederlanders zijn wij ook wat wezen ophalen maar wat we voorgeschoteld kregen was het vieste bier wat ik ooit gehad heb: het plaatselijk begeerde ‘Coors Light', wat een rommel! Bij andere mensen sloeg dit spul beter aan en dat was ze aan te zien ook. Zo liep er een wat oudere gast richting ons te waggelen, met twee blikjes bier in z'n handen. Zo dronken als Maastricht begon hij aan z'n betoog waarom de partij waar we nu stonden helemaal niks was. Zo blijkt maar weer dat alle mensen die op zo'n bijeenkomst zijn helemaal niets met de partij te maken hebben, maar alleen voor de lokkertjes komen. 'Wij zijn Nederlanders', begon hij tegen ons te preken. Hoe hij zag dat wij Nederlanders waren snap ik ook niet trouwens, als enige blanken in een donkergekleurde menigte... 'Al die anderen zijn Spanjaarden, Fransen, Engelsen, maar WIJ zijn Nederlanders!' Dit verhaal herhaalde hij werkelijk wel vijf keer tegen ons en toen hij op een gegeven moment niet meer op een nationaliteit kwam komen, en ik hem Spanjaarden in de mond legde, konden wij al helemaal niet meer stuk bij hem: tijd voor ons om weg te gaan!

De week heb ik, zoals eerder gezegd, vlot uitgewerkt om vervolgens weer van het weekend te gaan genieten. Vrijdagavond zijn we eerst uit eten geweest met z'n vieren en vervolgens naar een feestje geweest van een, tot op dat moment, volslagen onbekende student voor ons. Op weg naar het uit eten reden we trouwens over een tweebaansweg, tijdens de regen, toen er plots een ambulance achter ons op kwam. De haalde ons zonder pardon in, terwijl we in een bocht reden op een berg. Dit zou een keer fout moeten gaan bedachten we ons al, en voordat de gedachte in het hoofd zat bleek het ook al mis te gaan. Toen hij ons en de auto voor ons voorbij was kwam er een tegenligger uit de bocht en deze kon geen kant meer op. De ambulance ging wel weer op tijd naar links, maar de automobilist had de ankers al uitgegooid en op het natte wegdek slipte hij zo met de neus tegen de vangrail. Alsof er vervolgens niet gebeurd was, zette hij/zij hem in de achteruit en reed zo weer door... Met z'n negenen zijn we vervolgens naar het feestje gegaan, mocht het dan niets aan zijn dat we het alsnog gezellig konden maken. Het bleek echter toch een goed feest te zijn en daar hebben we erg veel studenten ontmoet. Tegen een uur of drie lagen we in ons bed om de volgende ochtend niet zo fit wakker te worden: de man met de hamer... Hier gaan we verder geen woorden aan vuil maken, maar wat ik nog wel even wil zeggen dat ik van de week mijn eerste auto heb gekocht voor $500, alleen zonder voorruit, en deze dus naar de garage heb gebracht om een voorruit te laten plaatsen. De auto staat er op dit moment nog en ik hoop hem zo snel mogelijk op te kunnen halen om mijn eerste kilometers te gaan maken! Foto's van de auto volgen!

Zondag zijn we op pad gegaan naar het prachtige eilandje Ile Pinel. Dit ligt vlak buiten de kust van het eiland waar je met een sloep voor $7 heen vaart. Helder blauw water en uiteraard weer de parelwitte stranden zijn ook daar aanwezig. Wat op zich wel fijn is bij zo'n dag is de aanwezigheid van de zon, maar die liet ons helaas de hele dag in de steek. Veel regen hebben we gehad, maar alsnog hebben we ons prima vermaakt! 's Avonds kwamen er wat studenten langs en daar hebben we met veel plezier tot half 12 mee op het balkon gezeten, om daarna weer veilig in m'n bed te beëindigen voor een nieuwe werkweek.

Jullie horen van mij!

Rob

Another weekend has passed

Holland!

Whassup on the other side of the Ocean? Down here it's nothing but chilling and killing the time! I've done a lot since my last report, so hereby an update, and I'm doing it in Dutch!

Afgelopen vrijdag stond de wijzer 60 minuten na 4 weer op de 12, en dat betekende dat het weer weekend was! De vrije tijd die we voor de boeg hadden hebben we rustig ingewijd met, voor de verandering, een zelfgekookte spaghetti in het penthouse. Op het verdere programma voor de avond stond een bezoek aan de Soggy Dollar Bar dus we zijn tot half 12 met z'n vieren op het balkon (aan de zee) wezen relaxen onder het genot van een (of enkele, lees: meerdere) plaatselijk bekende fles(sen) Carib bier. Het vrouwelijke gezelschap haakte vanwege het niet helemaal lekker voelen af voor de kroeg, dus was het een boys night out! Jasper nam de verantwoordelijkheid om achter het stuur te stappen en heeft ons vervolgens richting de SGB gereden. De ruiten van de auto waren echter vreselijk smerig en hoewel het overdag nog wel te doen is, is het 's nachts met tegemoetkomende lichten een stuk lastiger turen. Resultaat was dat we er met z'n tweeën een fulltime taak aan hadden om alle gevaren hier te ontwijken. En met gevaren bedoel ik niet de gebruikelijk gevaren zoals tegenliggers en verkeer van rechts, maar dan heb ik het vooral over kuilen zo diep als een badkuip die je overal in de wegen tegenkomt. Uiteraard hebben we ons vakkundig tussen de badkuipen door gemanoeuvreerd en zijn we veilig bij de SGB aangekomen. In de hoop dat het drukker zou zijn dan de vorige keren, maar toch met de verwachting dat dit niet het geval zou zijn, liepen we de drempel over op weg naar een avond Caribisch uitgaan. In het begin viel het nog mee met de drukte, maar naarmate de klok verder door tikte, kwamen er steeds meer hoofden binnenlopen waarvan je met zekerheid kan zeggen dat het Nederlanders waren. Tot onze verbazing stopte deze Nederlandse stroom niet tot er bijna 20 studenten binnen waren die elkaar blijkbaar al hadden leren kennen. We hebben een aantal handen geschud en de eerste stagiairecontacten zijn dus gemaakt. Tegen een uur of drie was de fun echter over en liep de kroeg langzaam leeg. De terugweg was het weer zaak om de badkuipen te ontwijken en dat ging deze keer met iets minder succes. Uit het niets doemde er een gat met een diameter van minstens een meter op en viel ons onverwacht en keihard aan! We hadden totaal geen kans en het voelde alsof ik met m'n kop dwars door het plafond zat en dat het voorwiel ons had verlaten. Gelukkig bleek er geen schade te zijn en konden we onze trip voortzetten naar huis om vervolgens om half 4 de ogen te sluiten.

De volgende ochtend ging de wekker vroeger dan verwacht: om 08.45 stond de klusjesman van het penthouse als een dolle op de bel te drukken om de door de orkaan aangerichte schade te herstellen. Aangezien we er dus toch vroeg uit waren zijn we ook maar op tijd op pad gegaan. Op de planning stond een trip rond het eiland en hier zijn we zowat de hele dag mee bezig geweest. Allereerst zijn we, met onze coureur Maartje achter het stuur, naar Oyster Pond gereden om daar de wildlife van St. Maarten te showen aan J&M. Aangekomen stond het eerste indrukwekkende beest al te wachten alsof hij wist dat we kwamen. Een pelikaan zat op een bootje en na wat stealth-moves zijn we redelijk dichtbij gekomen om wat aardige foto's te schieten. Vervolgens zijn we in dezelfde baai op zoek gegaan naar de leguanen en ook dit ging met succes. Na eerst een paar ‘kleintjes' gezien te hebben stond de echte verrassing aan het einde van de pier op ons te wachten: check de foto's!

Na wat gezien te hebben van de bewoners van het eiland zijn we doorgereden naar het eerstvolgende strand om daar even lekker af te koelen. Aan onze uitrusting hebben we ondertussen ook een klein PUMA-balletje toegevoegd en daar werd direct al gretig gebruik van gemaakt, waardoor het plezier in het water weer een niveau is gestegen. Weer helemaal fris, en onder het zout, zijn we weer in de auto gestapt om naar de volgende bestemming te rollen: een uitkijkpunt over een deel van het eiland. Wederom: check de foto's! De volgende trip nam wat meer tijd in beslag maar we hebben in die tijd wel weer een hoop van een eiland gezien. Prachtige uitzichten in combinatie met goed gezelschap maken het meer dan de moeite waard om die tijd in de auto te zitten. De road trip hebben we voortgezet naar Baie Rouge en ook daar viel de mond ons haast weer open. Een prachtig strand met het uitzicht op een geweldig mooie cliff. Zoals al eerder gezegd: check de foto's! Een uur na aankomst zijn we doorgereden om de trip af te sluiten met een duik bij Mullet Bay om nog even te genieten van de grote golven.

Uiteindelijk kwamen we in het donker pas weer thuis aan en tot onze teleurstelling deed de waterkraan het niet. We hadden de agenda ingevuld met een avond uit eten maar aangezien we ons niet op konden frissen, hebben we besloten om het uit eten wat dichter bij huis te zoeken: Mac Donalds! Met alle buikjes weer vol zijn we de rest van de avond niet van het balkon afgekomen en hebben de tijd gespendeerd met muziek luisteren en youtube filmpjes kijken, waar onder andere deze toppers voorbij kwamen: http://www.youtube.com/watch?v=tZmDWltBziM . Geniet vooral van het stukje vanaf 0.37: wat een held! Om 2 uur 's nachts zijn we vervolgens op pad gegaan naar de slaapkamer om na een korte nacht en een lange dag heerlijk de ogen te sluiten.

Voor de zondag stond een relaxte dag zonnen op het programma maar dit viel letterlijk in het water. Bakken met water kwamen zonder stoppen naar beneden, maar dit kon ons niet tegenhouden om een bezoek te brengen aan het strand. Onze seniorenwagen bracht ons naar de Guana Bay, waar het vervolgens nog harder begon te regenen. Met volledige schijt aan het weer zijn we als echte die-hards alsnog het water in gerend en hebben genoten van de enorme golven en het heerlijke warme water. Na een uur dobberen hebben we aan de strandbar nog wat gedronken om vervolgens nog even richting Karakter te rijden. Deze tent zou volgens een hoop mensen dé plek zijn voor Nederlanders aan het strand en zo was het ook precies. Ondanks het hondenweer waren alle plekken bezet en knalde de muziek vrolijk uit de speakers. Aangezien het al wel 5 uur was druppelde ook hier het strand wat leeg en zijn wij dus ook vlot weer vertrokken. Thuis hebben we voor ons zelf weer een maaltijd warm gemaakt en daarmee kwam weer een einde aan het weekend. 's Avonds ben ik weer naar mijn huisje getuft om de woning te ontdoen van de aanwezige kakkerlakken, en vervolgens weer te gaan slapen voor een week werken.

Op het moment van schrijven is het alweer woensdagavond en is de week weer doormidden. Iets anders wat ook bijna doormidden was, was de schuifpui aan het balkon van het penthouse. Druk in gesprek was ik onderweg naar de keuken, maar in plaats van simpel door de deur te lopen klap ik vol tegen de gesloten glazen deur omhoog. Gelukkig stond er nog net geen afdruk van mij in het glas zoals je wel altijd bij de verkeerd afgeslagen duiven ziet, maar alsnog doe ik het liever niet weer! Even een reminder voor de mensen die het niet weten: op dit moment is het bij jullie al donderdag en dat betekent dat het 9 september is! Dit betekent vervolgens weer dat mijn kleine zusje Miek jarig is en dat jullie haar allen uiteraard niet moeten vergeten te feliciteren! Niet zeggen dat je het hier hebt gelezen natuurlijk, want jullie waren allemaal al lang van plan om haar te feliciteren!;) (er wordt nu dus wel wat van jullie verwacht!!)

Ik ga de komende twee dagen nog vol aan de bak en tijdens of na het weekend horen jullie vast weer van mij! Het is trouwens erg leuk om reacties te ontvangen, alleen kom ik in tijdsnood als ik op elke persoonlijk moet antwoorden. Het is dus niet zo dat ik je niet leuk vind ofzo...;) Blijf er vooral mee doorgaan, zodat ik mijn tijd hier vol kan houden!

Rob

Reintsema on the Radio (en Earl uiteraard)

Nadat ik in mijn laatste bericht had gezegd dat de storm al minder was geworden, bleek Earl juist de hele dag nog door te razen over het eiland. De rukwinden waren iets minder hard dan tijdens de orkaan zelf, maar de regenval compenseerde deze windminderheid met verve. Een continue druk van regen en wind dus op de gevel, waaronder het ó zó sterke penthouse uiteindelijk toch deels bezweek. Het water kwam boven de kozijnen naar binnen lekken, via de grote pui aan de voorzijde kwam een hoop water naar binnen en zelfs via het plafond. Alsof alleen water wat van boven naar beneden viel in de woonkamer nog niet erg genoeg was, begon ook de plafondbekleding los te laten en naar beneden te komen. En zo sluw als het water dan is, probeerde het via de grond naar de slaapkamers te stromen: dat ging dus mooi niet door! Met handdoeken hebben we de kozijnopeningen afgesloten zodat we in ieder geval daar droog konden zitten. Nadat het in het begin van de avond qua regenval gelukkig wel wat minder werd, hebben we onze dweilkunsten laten zien en de woonkamer zo goed als droog gemaakt, zodat we er zelfs nog een goeie pot spaghetti konden klaarmaken: viel er goed in!Het heeft vervolgens tot diep in de nacht getropischgestormd met af en toe een korte rustpauze. Plots was de regen dan weg en de wind kalmeerde wat, waarop horden mensen direct het strand op gingen om de schade te bekijken. Als honden met de staart tussen de benen werden ze vervolgens na enkele minuten door weer een fikse hoosbui weggejaagd van het strand. Tijdens een van die regenstops zijn we ook even naar buiten geweest en de schade leek verder allemaal wel mee te vallen. Er zijn wat hekken omgewaaid en er lagen een hoop bladeren en takken overal. Maar het echte doel van ons uitstapje was om te checken in welke staat de auto's zich verkeerden na Mr. Hurricane. Doemscenario's over onze kleine autootjes zijn de hele dag door onze hoofden geschoten, want als je weet hoe de waggie's eruit zien heb je weinig vertrouwen in een goede afloop. Gelukkig was niets minder waar en was mijn auto volledig vrij van schade. Wel had mijn auto een gratis facelift gekregen door alle blaadjes die de auto versierden. Minder was de auto van MMJ, waar de mooie rode kleur hier en daar was aangetast door het hek wat er deels tegenaan gedrukt had. Gelukkig niet meer dan wat lakschade dus ook dit had veel erger kunnen zijn.

Even een tussendoortje: Tijdens de storm kwam er plots tegen de wind in een big fat pelican aanvliegen die niet volledig tegen de windstoten bestand was. Precies voor het raam van een slaapkamer bleef hij (of zij uiteraard) zo'n 30 seconden stil hangen alsof ‘ie ons z'n sixpack wilde showen. Dit showen hield hij dus niet al te lang vol waarna hij door een windruk in de boom erachter werd geblazen. Na een hoop gedonder en geklauter kwam hij uiteindelijk op de pootjes te staan in de boom om hier de storm af te wachten: check de foto's!

Tijdens ons avontuur is er nog een andere ontwikkeling op poten gezet. Tegen 15.45 plaatselijke tijd kwam er plots een mailtje binnen met een verzoek van Radio2 om mij voor de radio te interviewen over ons verblijf tijdens de orkaan hier: my moment of fame! Direct gereageerd en direct een reactie terug met daarin de melding dat ik hier om 24.00 (bij jullie 06.00) gebeld zou worden voor het ochtendprogramma ‘De Heer ontwaakt'. Even voor twaalf rinkelde de telefoon vervolgens en werd ik opgenomen door de heer De Heer. In de verwachting dat ik ook direct afgespeeld zou worden zijn we achter de laptop gekropen waaruit Radio2 vol gas uit de speakers zou knallen. Een hoop wachten en hopen later was het uiteindelijk om 01.15 zover: Rob Reintsema op de radio! Het stukje kun je terugvinden op http://www.radio2.nl/, en door te klikken aan de rechterkant onder ‘audiofragmenten' op orkaan Earl. Hoe gaaf is dat?!!

&$%%#!!!#$#@##$$!(*&*(!!

Toen ik ongeveer dit stuk getypt had ging het vervloekte internet een pagina terug door een onbedoelde klik op de knop met het net zo vervloekte touchpad: weg verhaal! Jullie moeten het dus met de tweede versie doen, waarbij de eerste versie uiteraard nóg beter was. Moe van het vele typen en door de slopende orkaanbezigheden kan ik het niet meer opbrengen om hetzelfde verhaal exact hetzelfde te vertellen dus jullie zullen het echt hiermee moeten doen!

En dan nog meer feestnieuws: nu Earl eindelijk voorbij is komt de volgende winddraaier er alweer aan! A bitch named ‘Fiona' schijnt hier woensdagochtend aan te komen in de vorm van een Tropical Storm. Alles kan dus mooi dichtgetimmerd blijven en we kunnen dus weer met onze billen gaan knijpen of we alles WEDEROM droog kunnen houden.

I'll be in touch!

BN'er Rob

Change of website

Piepel,

Net als mijn reisgenootje houd ik jullie graag op de hoogte van mijn avontuur en zo ook met foto's. Vandaar dat ik naar ReisMee over stap zodat ik veel meer foto's kan toevoegen.

Op moment van schrijven zitten we voor orkaan Earl aan, in een dichtgetimmerd fort, te wachten tot de woesternij begint. Waar het water normaal extreem kalm is stroomt het ondertussen al bijna tegen de benedenverdieping van het penthouse aan. Hoge windsnelheden die je van het balkon kunnen kiepen en lichtflitsen zoals je ze alleen op Discovery ziet zijn bepaald geen uitzonderingen! Maar alles is zoals gezegd dichtgetimmerd en we zitten dus veilig en droog binnen.

Ik heb verder alweer zes dagen stage achter de rug en dat bevalt nog steeds goed! Daarnaast is onze 'gang' verdubbeld aangezien Maartje haar huisgenoten, Marije en Jasper, afgelopen dinsdag zijn aangekomen en dat maakt de boel weer iets levendiger! Erg leuke mensen waarmee we ons tiptop vermaken! Ik houd jullie op de hoogte!

Pray for our souls!

Xx

Dit bericht typte ik vlak voor de storm en op het moment zitten we er middenin! De vloer in de woonkamer is ondanks het dichttimmeren al goed nat en de wind knalt hier om het gebouw heen, wat een herrie! De stroom is gelukkig ook net weer terug dus we zijn weer volledig in contact met de buitenwereld! De grootste storm is echter al geweest dus gelukkig zal het vanaf nu alleen maar minder worden. Ik ben benieuwd wat de schade is.. Facking Earl

Nummer 2

Wat een weekend hebben wij gehad hier, lovely! Zaterdag zijn we lekker wezen uitslapen en waren tegen een uur of 9 wakker. Vervolgens heerlijk ontbeten in het Holland House en toen naar Maartje haar penthouse gegaan want daar zou de housekeeper Mr. John Gumbs Maa om 10 uur opwachten. Het Penthouse heeft ie rondgeleid en dat zag er werkelijk fantastisch uit! Daar zit ik dan in m’n lokale buurt en woninkje en mevrouw zit in een penthouse met uitzicht over het strand, heerlijke bries op het balkon waardoor het de hele dag fijn buitenzitten is daar! Na Forrest's rondleiding door haar penthouse zijn we met de auto naar Marigot gereden, de hoofdstad van het Franse gedeelte. Daar fijn door de straatjes rondgelopen, haven wezen kijken en bij SUBWAY gaan eten. Het werd ons al gauw warm genoeg waarop we naar Baie Longue zijn gereden om daar heerlijk te gaan snorkelen: paradijs onder water! Er was echter wel veel golfslag dus even lekker dobberen lukte met al het onderwaterleven daar niet dus we zijn weer doorgereden naar Mullet Bay om dat daar nog wel te doen! Vervolgens zijn we op ons dooie gemakje naar huis gereden en zijn we ons om gaan kleden voor een avondje uit eten, want: Saturday it was our 3years anniversary! Aangekomen bij Mamma Pizza begon het ineens te regenen en al onze hoop ging verloren: Pappa pizza heeft namelijk alleen maar buitenplekken.. Gelukkig was het een kort maar krachtig buitje en konden we heerlijk eten en genieten van the ocean's view!

Vervolgens terug gereden, samen geslapen in haar penthouse en de volgende dag echt heel relaxed gedaan! 's Ochtends wezen zwemmen voor haar penthouse, 's middags wezen zwemmen in little bay vlakbij het penthouse en 's avonds gelezen en spelletjes gedaan. Tegen half 10 naar huis gereden en daar begon het volgende avontuur: 3 gigantische kakkerlakken in de woonkamer! Gelukkig had ik het plaatselijk bekende 'BOP' al gekocht om these filthy animals Atstikke dood te spuiten: missie geslaagd! Maar wat een gore beesten, ze zijn zo groot als je duim en sprinten door de kamer dus spuit maar eens raak: makkie voor mij! Vervolgens heerlijk wezen slapen in mijn altijd bug-vrije en met airco gekoelde kamertje en stond mijn eerste fulltime werkweek voor de boeg.
Ondertussen zit ik al volledig in het ritme van mijn 5-daagse werkweek en op dit moment van schrijven ben ik zelfs alweer over de helft, wat betekent: nog 19,5 uur en dan staat weer een weekend zonnen, zwemmen en vooral chilling op het programma!
Verder begon iedereen hier te spreken over een orkaan die onderweg zou zijn. Nu lijkt het gelukkig mee te vallen, maar aangezien jullie allemaal van angst zitten te beven of dit wel goed zal gaan met ons: www.stormpulse.com. Mijn huis is trouwens op het oog orkaan-proof gebouwd en ik kan voor alle ramen en deuren luiken doen, dus mocht het zover komen: ik zit alsnog veilig!
Verder heb ik heb mijn kakkerlaksprayskills al ge-upgrade naar level 2, nog even doorgaan en niveau 3 is in zicht! Helaas weten de kakkerlakken dit volgens mij ook want sinds ik van amateur naar prof ben gepromoveerd heb ik weinig kakkerlakken meer gezien!
Alles goed en wel dus hier en zodra er weer wat te vertellen valt horen jullie het!

Rob

Ps. het rijden hier is echt geweldig! Met zo'n automaat rol je probleemloos alle bulten op en af en kun je hem overal vlot voorgooien zonder kans dat de auto afslaat. Regels lappen ze hier grotendeels aan de laars maar botsingen gebeuren er niet! Iedereen heeft alle tijd, overal stoppen auto's zomaar om even een kort praatje te maken of iemand te droppen of op te pikken en het mooie is dat niemand er moeilijk over doet. En waar toeteren in Nederland een uitzondering is, is het hier niet meer dan normaal. Moi is een toeter, ' ga maar voor' is een toeter waard en zo ook 'bedankt dat je me voorliet'. Je kunt je wel voorstellen: een hoop getoeter en ik kom al aardig mee!=D Erg is trouwens dat er zoveel auto's rijden dat er bijna nergens parkeerplek is en het vaak druk is op de weg! Een gezin van 5 heeft ook 5 auto's en dus behoort bij mijn 1mansgezinnetje voor dit half jaar ook continu een auto!(H)

Weer twee dagen verstreken

Waar de woensdag nog in het teken stond van een hoop geregel, was het vandaag onze eerste volledige dag zonder zorgen op het eiland. Resultaat: naar een van de mooiste stranden geweest van het eiland, Mullet Bay, en zoals Rooie Rinus het zou zeggen: “met de blooie pokkel in de zon liggen bakken”. Nu hebben wij geen ‘Ik wil huidkanker’ op ons voorhoofd geschreven, dus zijn we fijn onder een parasol in de schaduw gaan liggen met regelmatig een uitstapje naar het helderste water wat je volgens mij kunt tegenkomen. De snorkelset was present dus we hebben het prachtige onderwaterleven van SxM (St. Maarten op z’n St. Maartens) ook goed kunnen verkennen. Prachtige vissen die tussen je benen doorzwemmen en zich van geen kwaad bewust zijn maken dit tot een fantastische belevenis. Daarnaast zijn we heerlijk strandgangers wezen bekijken en je verbaast je over de mensen die je op het strand tegenkomt. Mensen die vol in de zon liggen te bakken maar wel een T-shirt en korte broek aanhouden tegen het verbranden, ik kan er niet bij! Tangaslips, blote borsten, mannelijke bilnaden en ga zo maar door. Bijna 4 uur, en een heerlijke hotdog, verder zijn we weer terug gegaan naar Philipsburg om vervolgens te eten in Maartje haar HHBH (Holland House Beach Hotel). Een heerlijke Rib Eye en Roasted Pork lagen voor ons terwijl we uitkeken over het witte strand en de donkere oceaan: voor herhaling vatbaar! ’s Avonds scheidden onze paden zich weer en ben ik teruggegaan naar mijn appartement om op tijd naar bed te gaan want de eerste werkdag stond de volgende ochtend te wachten.

21-08-2010
Om half 7 ging de wekker weer en dus was ik om 6 uur klaarwakker. Een hoop regengeluiden op de achtergrond gaven mij het vervelende gevoel dat ik mijn 1e werkdag zou moeten beginnen met een wandeling door de regen. Gelukkig was niets minder waar en was het droog toen ik heenliep, het was zowaar heerlijk verkoelend door de gevallen regen. Om half 8 stond ik vervolgens alsnog met een hoofd als een boei op het kantoor waar ik het komende half jaar mijn doordeweekse dagen zal slijten. Ik heb met de meeste mensen kennis gemaakt en ben begonnen met een klus waarbij ik handmatig tekenwerk over moeten zetten naar digitale tekeningen. Van 12 tot half 2 heb ik thuis genoten van het heerlijke weer en vervolgens nog drieënhalf uur goed bezig geweest. Om 5 ben ik naar Maartje gereden en zijn we heerlijk de zee ingedoken. Wederom een fijne spaghetti als maaltijd en ondertussen zitten we met een Malibu-Pineapple op het balkon van het HHBH te genieten van het strand, de palmbomen, de sfeervolle muziek en uiteraard van elkaar.

Jullie horen gauw weer van mij!